مَثَلُ الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِی کُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ یُضَاعِفُ لِمَنْ یَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ» [البقره: 261]

«مثال آن کسانی که اموالشان را در راه خدا خرج می‌کنند مانند دانه‌ای است که هفت خوشه و در هر خوشه صد دانه رویانده (هفتصد برابر می شود) و در حالی که برای هر کس که بخواهد بیشتر هم می کند و او وسعت دهنده ای بسیار آگاه است».

وقف می تواند برای هر امر خیری باشد اما وقف علم و فناوری، ویژگی منحصر به فردی دارد و آن اینکه وقف علمی ریشه همه وقف های دیگر است یعنی اگر علم در جامعه گسترده شود، زمینه ترویج انسانیت و همه خوبی ها ایجاد خواهد شد و شاهد وقف های دیگر در جامعه خواهیم بود.

شریک شدن در وقف علمی، شریک شدن در همه وقف ها و صدقه های جاری است.

در گذشته بسیاری از این مراکز، از طریق موقوفات اداره می‌شد و تعداد زیادی از اقشار کم درآمد جامعه، که برخی از استعدادهای درخشانی هم برخوردار بودند و به علت نداشتن امکانات قادر به تحصیل نبودند، به این مدارس و مراکز وارد می‌شدند و برخی از بزرگان جهان اسلام از میان همین طبقه‌ی محروم و در همین مراکز، رشد کرده و مدارج بالای علمی را طی نموده‌اند.

افراد بسیاری در جهان سرمایه خود را در راه علم و فناوری وقف کرده‌اند، این وقف‌های بزرگ محدود به کشورهای مسلمان نیست و بسیاری از کشورهای غربی نیز از وقف‌های شاخص علم و فناوری دارند که با وجود شهرت زیاد و آوازه این موقوفات علمی فکر کردن درمورد وقفی بودن آنها برای ما مشکل باشد.